psychopaat
gedragen door de wind vertrekt hij naar
de oorsprong aller dingen - de nevel blijft
gedwee achter de neonlampen dralen
waar onwetend vee wordt geteisterd door
een kil herfstlied dat zwijgend de maan
onthult - hem wacht het oude welkom - de
reiskoffer is nog warm van het huiswaarts
keren en de manische psychopaat ontvlucht
het overvolle huis waar hij de muren heeft
bekrast met onbegrijpelijke diepzinnigheden
die zelfs de kroegbaas hoofdschuddend met
oude kranten overnieuw behangt - de pijn
moet ondraaglijk voor haar zijn geweest om
niet te weten waar hij haar zou brengen
p.chr. paardenkooper
| 
